زمینه و هدف: با توجه به اثرات جانبی نگهدارنده های شیمیایی و توجه تولیدکنندگان مواد غذایی به نگهدارنده های طبیعی، ارزیابی اثرات ضد میکروبی نگهدارنده های طبیعی در مدلهای آزمایشگاهی و غذایی به نظر می رسد ضروری باشد. در این بررسی اثر نایسین بعنوان یک باکتریوسین بر رشد و بقا استافیلوکوکوس ارئوس در سوپ جو تجارتی مورد مطالعه قرار گرفت.روش ها: نایسین به میزان صفر، 0.25 و 0.5 میکروگرم در میلی لیتر به نمونه های سوپ جو اضافه شد. باکتری استافیلوکوکوی ارئوس به تعداد 103 CFU/ml به نمونه های آزمایش اضافه شده و در دماهای 8 و 20 درجه سانتی گراد به مدت 21 روز نگهداری شدند. تعداد باکتریها در روزهای صفر، 1، 2، 3، 4، 5، 6، 9، 12، 15، 18 و 21 شمارش گردید.یافته ها: بر اساس یافته های این تحقیق مقادیر مختلف نایسین بر روی تعداد رشد باکتری مورد مطالعه تاثیر معنی داری داشت (P<0.001). همچنین درجه حرارت نگهداری روی رشد باکتری بطور معنی داری موثر بود (P<0.001). بدین معنی که با افزایش دمای نگهداری میزان رشد باکتری افزایش یافت.نتیجه گیری: مصرف نایسین به همراه درجه حرارت مناسب نگهداری می تواند رشد باکتری استافیلوکوکوس ارئوس را کنترل نماید.

1 سابقه و هدف: باکتری استافیلوکوکوس اورئوس جز باکتری های تشکیل دهنده فلور نرمال دهان است و ارتباط آن با مواردی همچون عفونت های غدد بزاقی مشخص شده است. قسمت‏هایی از انار به عنوان موادی با اثر آنتی‏باکتریال شناخته شدند. با توجه به خواص انار و اهمیت استافیلوکوک ارئوس درحفره دهان، بروز پوسیدگی و بیماری های پریودنتال، همچنین به منظور یافتن و معرفی ماده ای طبیعی برای جایگزینی دهانشویه های شیمیایی،در این تحقیق تأثیر عصاره هیدروالکلی پوست انار را بر میزان رشد میکروارگانیسم استافیلوکوک اورئوس بررسی کردیم. مواد  و روشها: جهت انجام این تحقیق تجربی-آزمایشگاهی، باکتری ها به 6 گروه شامل :چهار گروه عصاره انار با غلظت های 10، 25، 50 و 100 میلی گرم بر میلی لیتر، یک گروه گروه کنترل مثبت و یک گروه کنترل منفی تقسیم شدند.هم چنین به منظور تعیین MIC از 3 نمونه باکتری استفاده شد.تکنیک دیسک گذاری (Disk diffusion test)  برای اندازه گیری قطر هاله عدم رشد بکار رفت.  جهت ارزیابی حداقل غلظت مهار رشد باکتری (MIC) از تکنیک Microdilution broth استفاده شد. داده های بدست امده در محیط کشت ، با نرم افزار SPSS Ver:26 انالیز شد.جهت مقایسه هاله عدم رشد در چهار غلظت مختلف عصاره انار از ازمون    one way ANOVAاستفاده شد.  یافته ها: نتایج کلی ارزیابی قطر هاله عدم رشد نشان داد که عصاره انار فعالیت مهاری در برابر باکتری استافیلوکوک اورئوس دارد . اولین غلظتی که باکتری به ان حساسیت نشان داد 25mg/ml  بود و با افزایش غلظت عصاره میزان اثر ضدمیکروبی روی باکتری افزایش یافت و اختلاف معناداری بین قطر هاله عدم رشد در چهار غلظت، نشان داده (P < 0.001)و بیشترین تاثیر در غلظت 100mg/ml دیده شد.در بررسیMIC  نتایج نشان داد که مقدار موثر عصاره هیدروالکلی پوست انار برای جلوگیری از رشد باکتری ، 50 میلی گرم بر میلی لیترمی باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست امده عصاره هیدروالکلی پوست انار خاصیت ضد میکروبی دارد و به نظر میرسد میتوان از عصاره اناربرای استفاده ضد میکروبی بهره جست.

سابقه و هدف: هدف از انجام این تحقیق، بررسی نقش انتروکوک در درمان عفونت های استافیلوکوکی، از طریق تولید آنتی بیوتیک تیروتریسین است.روش بررسی: پس از کشت انتروکک فکالیس (PTCC1394) در محیط کشت BHI αgαr، سانتریفوژ و جداسازی توده میکروبی، ماده ضدمیکروبی آن توسط روش دیالیز خالص سازی شد و به وسیله الکتروفورزSDS - PAGE ، وزن مولکولی آن تخمین زده شد. تاثیر ضد میکروبی و کمترین غلظت باکتریواستاتیکی آنتی بیوتیک ارزیابی شد.یافته ها: وزن مولکولی ترکیب ضدمیکروبی 66 کیلودالتون بود که از نظر وزن مولکولی مشابه تیروتریسین به عنوان یک ترکیب بارز ضدمیکروبی انتروکک بود. پس از دیالیز، واحد فعالیت، فعالیت اختصاصی و ضریب تخلیص این ترکیب افزایش یافت و فعالیت کل و میزان پروتئین کل کاهش یافت. بیشترین تاثیر ضد میکروبی و کمترین غلظت باکتریواستاتیکی ایجاد شده توسط آنتی بیوتیک بر روی باکتری استافیلوکوکوس ارئوس بود.نتیجه گیری: انتروکوکوس فکالیس (PTCC 1394) می تواند ترکیب ضد میکروبی با طیف وسیع تولید نماید و با تولید این آنتی بیوتیک نقش گسترده ای در درمان آنژین های چرکی و التهابات موکوس معده ایفا نماید.

در این مطالعه اثر ضد میکروبی بعضی از ترکیبات تجارتی ضدعفونی کننده دامپزشکی بر روی باکتری استافیلوکوکوس ارئوس (PTCC 1113) در سرم فیزیولوژی و همچنین در حضور 50 درصد پلاسما به عنوان ماده آلی تعیین گردید. کاهش لگاریتمی (Decimal reduction) تعداد باکتری زنده استافیلوکوکوس ارئوس پس از 2 و 5 دقیقه تماس با رقت توصیه شده توسط شرکت سازنده (Manufacturer's recommended concentrations)، از ماده ضدعفونی کننده و همچنین 1.10 و 1.100 رقت توصیه شده، مشخص شد. میانگین به دست آمده از کاهش های لگاریتمی با روش آنالیز واریانس یک طرفه فریدمن مقایسه شد. میانگین کاهش لگاریتمی توسط مواد ضدعفونی کننده ستر یمید- سی (ساولن) و پوویدون ایوداین (بتادین)، تیت گارد، مایکوجرم، چند فنلی به آسا شماره 1، های باکتر جنت 60 و ویروسیدال اکسترا، در غیاب پلاسما به ترتیب 2.28, 2.28, 2.11, 4.89, 4.94, 4.89 و 1، و در حضور پلاسما 1, 1, 1, 3.33, 2.17, 2.33 و 1 بود. لذا ستریمید- سی، بتادین و تیت گارد بیشترین اثر را داشتند ولی ویروسیدال اکسترا اثری نداشت. اثر غالب ضدعفونی کننده های فنلی در حضور پلاسما مهار شد. در کل می توان گفت، رقت توصیه شده (MRC) از ستریمید- سی، بتادین 10% و تیت گارد حتی در حضور 50 درصد پلاسما می تواند همه باکتری های زنده را بکشد.

مقدمه: حدود 30 درصد مردم در کشورهای صنعتی حداقل یک بار در سال به بیماری هایی که از طریق مواد غذایی انتقال می یابد مبتلا می شوند. بنابراین برای کاهش یا حذف عوامل میکروبی بیماری زا و فساد مواد غذایی به روش های جدید نیاز است. یکی از این روش ها استفاده از اسانس های گیاهی به عنوان افزودنی های ضدمیکروبی در مواد غذایی است، اما برای کاربردی کردن مصرف اسانس های گیاهی به عنوان نگهدارنده در مواد غذایی، بررسی اثرات ضدمیکروبی آن ها به تنهایی و توام با عوامل دیگر موثر در رشد میکروارگانیسم های مهم مواد غذایی در مدل های آزمایشگاهی و غذایی ضروری است.هدف: هدف از این تحقیق، بررسی اثر اسانس گیاه آویشن شیرازی بر روی رشد باکتری استافیلوکوکوس ارئوس در سوپ جو تجارتی در حضور غلظت های مختلف (0، 005/0، 015/0 و 03/0 درصد) اسانس آویشن شیرازی در درجات حرارت 8 و 25 درجه سانتی گراد در مدت 21 روز بود.نتایج: تاثیر مقادیر مختلف اسانس بر میزان رشد باکتری از نظر آماری (آنالیز واریانس) معنی دار (01/p<0) بود و ضریب همبستگی غلظت اسانس آویشن شیرازی با لگاریتم تعداد باکتری مورد بررسی 588/0 - بود (با افزایش غلظت اسانس میزان رشد باکتری کاهش یافت). اثر مدت نگهداری برروی رشد باکتری نیز از نظر آماری (آنالیز واریانس) معنی دار (05/0>p) بود. ضریب همبستگی مدت نگهداری با لگاریتم تعداد باکتری برابر با 200/0 - بود که نشان می دهد با افزایش مدت نگهداری میزان رشد باکتری کاهش می یابد. همچنین ضریب همبستگی دمای نگهداری با لگاریتم تعداد باکتری برابر با 449/0 بود. به عبارت دیگر با کاهش دمای نگهداری، رشد باکتری هم کاهش می یابد و تاثیر دمای نگهداری بر روی رشد باکتری و اثر تداخلی آن با غلظت های مختلف اسانس از نظر آماری (آنالیز واریانس) نیز معنی دار (01/p<0) بود.نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که اسانس گیاه آویشن شیرازی می تواند به عنوان یک نگهدارنده طبیعی در برخی از مواد غذایی مد نظر قرار گیرد.

شیوع استافیلوکوک های مقاوم به متی سیلین و ناقلی استافیلوکوکوس ارئوس در بین طیور و کارکنان مزارع آن ها در کشور مالزی ناشناخته است. در تحقیق حاضر 30 مزرعه پرورش جوجه و همچنین کارکنان آن ها از نظر وجود استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم و حساس به متی سیلین مورد غربالگری قرار گرفتند. خصوصیات ژنتیک سویه های ایزوله شده با استفاده از روش های مولکولی مثل multi locus sequence typing (MLST) و Staphylococcus protein A (spa) و تعیین الگوی ژن های حدت مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از عدم وجود استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم به متی سیلین و شیوع پایین استافیلوکوکوس ارئوس (7 سویه از 503 نمونه %1.4) در بین گله ها و مراقبین از گله ها بود. استافیلوکوک ارئوس های جدا شده به چهار سکانس تایپ st97 (spa type t359)، st1179 (t359)، st692 (t2247) و st188 (t189) متعلق بودند. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که شیوع استافیلوکوک های مقاوم به متی سیلین در بین مرغداری ها و همچنین مراقبت کنندگان از آن ها ناچیز بوده، بنابراین، انتقال متقاطع از این طریق در کشور مالزی خطر جدی محسوب نمی شود.

زمینه و هدف: دانشمندان مدتهاست به واسطه مشکلات حاصله از پانسما ن های سنتی در صدد تولید ترکیبی به عنوان جایگزین برای آنها هستند. ویژگی های منحصر به فرد سلولز باکتریایی تولید شده توسط استوباکتر گزیلینوم که ناشی از نانو ساختار ظریف بافت آن هست باعث شده تحقیقاتی جهت تولید یک پانسمان ایده آل از این ترکیب صورت گیرد. هدف اصلی از این مطالعه بررسی اثر سلولز باکتریایی حاوی آنتی بیوتیک بر روی کشت باکتری استافیلوکوکوس ارئوس می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی دیسک های سلولزی که از سلولز باکتریایی تهیه شده بودند و دیسک های کاغذی فاقد آنتی بیوتیک درون محلول اسیدی 3/3 درصد سیپروفلوکساسین هیدروکلراید قرار گرفتند. سپس این دیسک ها به همراه دیسک های کاغذی استاندارد و دیسک های شاهد سلولزی و کاغذی (بدون آنتی بیوتیک) بر روی محیط استافیلوکوکوس ارئوس قرار داده شدند و نتایج به صورت هاله عدم رشد پس از 24 ساعت اندازه گیری گردید. تعیین میزان سیپروفلوکساسین هیدروکلراید جذب شده در سلولز با مقایسه اثر دیسک های سلولزی حاوی غلظت های مختلف آنتی بیوتیک و دیسک های استاندارد سیپروفلوکساسین مقدور می باشد.یافته ها: هر دو نوع دیسک سلولزی و کاغذی حاوی سیپروفلوکساسین هیدروکلراید هاله عدم رشد در محیط استافیلوکوکوس ارئوس ایجاد کردند. از سویی دیگر هاله عدم رشد حاصل از دیسک های سلولزی و کاغذی (شاهد منفی) جزیی و قابل چشم پوشی بود.نتیجه گیری: با توجه به ویژگی های منحصر به فرد سلولز باکتریایی به عنوان پانسمان و اثبات توانایی آن در جذب و رهایش آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین هیدروکلراید آینده روشنی جهت تولید پانسمان حاوی آنتی بیوتیک از این فرآورده میکروبی پیش بینی می شود.

انتروتوکسین های استافیلوکوکوس ارئوس از مهم ترین عوامل مسمومیت های غذایی در جهان محسوب می شوند و شیر و فرآورده های آن غالبا در مسمومیت های استافیلوکوکال نقش دارند. این مطالعه با هدف بررسی حضور انتروتوکسین های کلاسیک استافیلوکوکوس ارئوس در شیر خام گاو، شتر، گوسفند و بز در استان فارس انجام شد. به این منظور 84 نمونه شیر شامل شیر گاو (n=35)، شیر شتر (n=8)، شیر گوسفند (n=20) و شیر بز (n=21) از مخازن جمع آوری شیر 35 مزرعه پرورش دام شیری در طول سه فصل پاییز، زمستان 1389 و بهار 1390 جمع آوری و به منظور تعیین حضور انتروتوکسین های استافیلوکوکوس ارئوس به روش الایزا مورد آزمون قرار گرفتند. از 84 نمونه مورد مطالعه 12 نمونه (14.2%) حداقل از نظر یک آنتروتوکسین مثبت گزارش شدند. از این تعداد، 3 نمونه برای SEA (25 درصد)، 2 نمونه برای SED (16.6 درصد)، 2 نمونه برای SEC (16.6 درصد)، 2 نمونه برای SEA+SED (8.3 درصد)، 1 نمونه برای  SEA+SEC(8.3 درصد) و 2 نمونه برای SED+SEC (16.6 درصد)، مثبت بوده و هیچ یک از نمونه ها از نظر وجود SEB و SEE مثبت گزارش نشد. هیچ اختلاف آماری در میزان آلودگی نمونه های شیر به آنتروتوکسین های استافیلوکوکوس ارئوس در فصول مختلف سال در نمونه های مورد بررسی مشاهده نشد.مطالعات بیشتری در خصوص حضور انتروتوکسین های استافیلوکوکوس ارئوس در مواد غذایی مختلف و نقش آن ها در ایجاد مسمومیت های غذایی پیشنهاد می شود.

این پژوهش بر آن بوده است تا با شناسایی مولکولی و جداسازی ژن های تولید انتروتوکسین های استافیلوکوکوس ارئوس از شیر خام گاو به بررسی شیوع تولید عوامل بیماری زا بپردازد. در این تحقیق، 100 نمونه 200 میلی‌لیتری شیر خام از مراکز تولید محصولات لبنی و دامداری‌های استان تهران تهیه شد. شناسایی و جداسازی استافیلوکوکوس‌ها با استفاده از روش‌های استاندارد بیوشیمیایی، رنگ آمیزی گرم انجام شد. نمونه‌های حاوی این سویه‌ها از نظر تولید سوپرآنتی ژن‌ها توسط Multiplex PCR مورد بررسی قرار گرفتند و وجود انتروتوکسین های اختصاصی SEA-SEE تعیین شد. نتایج به دست آمده از آزمون‌ها نشانگر این بود که 60 سویه استافیلوکوکوس از 100 نمونه جداسازی شد که در ژنوم 54 سویه ژن‌های هدف حضور داشتند و در 3 نمونه میزان سوپرآنتی ژن‌ها در بیشترین فراوانی خود بود. تعداد 10 باکتری دارای سوپر آنتی ژن SEA، 5 باکتری دارای سوپر آنتی ژن SED ،4 باکتری دارای سوپر آنتی ژن SEE ، یک باکتری فقط دارای سوپر آنتی ژن SEB، 7 باکتری دارای سوپرآنتی ژن SEC ، 2 باکتری دارای دو سوپر آنتی ژن SEC و SEA و یک باکتری هم دارای دو سوپر آنتی ژن SEE و SEA بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد شیوع انتروتوکسین های استافیلوکوکی در شیر خام گاو به ویژه با مشکل رو به رشد مقاومت ضد میکروبی، یک معضل بسیار مهم به شمار میرود. استفاده از مطالعات اپیدمیولوژیک بر پایه بررسی های دقیق مولکولی مانند Multiplex PCR نتایج امیدوارکننده ای را در جلوگیری از شیوع باکتری های بیماری زا و عفونی نشان داده است.